2013, 06/07/13 - 25/08/13, "Kortrijk vlaandert", Groupshow curated by Hilde van Canneyt, Kortrijk.
click here for more information

Text about the work (Dutch only):

"Through the glass" door Line Boogaerts

Bij de werken in het begijnhof huisje nr.39

In tegenstelling tot eerdere tekeningen op vensters, heb ik er deze keer voor gekozen om niet met wisselend zonlicht te werken. Op deze locatie gebruik ik kunstmatig licht om het verval en de sporen van de vroegere bewoners uit te vergroten.

Ik ben op zoek gegaan naar resten in het begijnhofhuisje. Ik heb ze onderzocht door ze weer te geven en vervolgens te isoleren van de ruimte, losgetrokken uit hun context. Door ze te projecteren worden ze weer toegevoegd aan de oorspronkelijke omgeving. Zoals bijvoorbeeld de echte baksteen wordt vervangen door een schaduw van de baksteen, een getekende nep-werkelijkheid en mijn interpretatie.

Door een vaste lamp blijft de schaduw staan in plaats van door te schuiven. De tijd wordt stilgezet door het licht uit te bannen.
Het regelmatige geluid van de klokken van de kerktoren toont aan dat de tijd kan toch niet helemaal stilgezet worden.
Ironisch want juist in dit begijnhofhuisje kan je de tand des tijds heel goed zien. Juist die tekens van verval leg ik vast.

Bij de werken in het station

De dwarsbalken in de tekening die ik maakte op het venster op perron 1 vormen een ritme. Treinen denderen over de sporen in een wisselend tempo. Passanten slenteren, rennen en hangen rond.

Een wachtruimte (tussen spoor 2 en 3) is een tijdelijk verblijf waarbij niet duidelijk is wie vertrekt of wie blijft. Beweeg jij of de trein naast jou?

Op het televisiescherm in het station kan je zien hoe ik de snelle wisseling van treinen probeer vast te leggen met penseel.


venster op perron 1 


begijnhofhuisje nr.39 


wachtruimte 


 


 


wachtruimte 


wachtruimte