2012, 9/10 - 20/10 "Almost cinema", Vooruit, Ghent

AUTOFOCUS (Ghent)
video, 2012

text about the work: (Dutch only)
Deze installatie bestond uit een video, geprojecteerd van binnenuit op het achtervenster van een camionette. Bezoekers konden in de camionette plaatsnemen om de video te bekijken.
Het werk bestond uit eerder opgenomen videobeelden vanuit een rijdende auto in Gent. Als je in de camionette zat kon je 2 tijden naast elkaar zien: De projectie (virtuele werkelijkheid) en de echte realiteit door de vensters daarnaast. Beiden te zien in een stilstaand baken waar je normaal gezien mee rondrijd.

over het werk:
De auto neemt een centrale plek in ons leven in.
De auto is een privé-ruimte waar je je mee beweegt, omringd door een blokje glas dat zich verplaatst. De auto wordt beschouwt als een eigen woonruimte.
Net zoals in de cinema kijk je vanuit je comfortabele zetel in de auto naar het voorbijglijdend landschap en je ziet voortdurend buiten allemaal kleine verhalen. Door het feit dat de auto zich voortbeweegt koppel je al die verhalen aan elkaar en ze worden opnieuw vermengd met je eigen verhaal.
De auto roept een specifieke manier van kijken op. Ritmes, beweging en stilstand, ... De film gaat over het kijken door de ogen van de auto. In de auto reizen roept een soort roes op (vb kinderen vallen makkelijk in slaap in de auto) De film verloopt als een soort droom waar je steeds verder van de buitenwereld wordt afgesloten..
Door het feit dat we zo gewend zijn aan schermen draagt het ertoe bij dat we in de auto vervreemd zijn van de werkelijkheid, we hebben het gevoel een viruele werkelijkheid te zien, alsof we in een spel zitten. (In de film wordt daaraan gerefereerd, hier gaat het specifiek over de erg realistische beelden van google maps, spelletjes van autorijden met play station,..)
Voor autofocus heb ik de auto als tekeninstrument bekeken. Autorijden is een geheel van kleine automatische dagelijkse handelingen, die een mechanisch verlengstuk worden van ons lichaam. (bijv. Je denkt niet meer na als je schakelt of de ruitenwisser aanzet.) Het zijn gebaren in de ruimte die bepaalde tekens vormen. (de ruitenwisser bijvoorbeeld wist niet enkel maar tekent ook; laat een streep achter.) Ik maak de handelingen in de film met inkt zichtbaar. (O.a. in de “autohandelingen”-films)
De auto is een statussymbool en wordt gekoesterd en vertroeteld en gepoetst, iedereen gaat anders om met de auto. De filmpjes gaan over de fascinatie van de auto als object en het bedienen daarvan.


installation view 


installation view 


installation view 


installation view 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still 


still